kostas vas

Οι Τράπεζες και το «άστο δεν έπιασε»

Πριν από πολλά  χρόνια, την εποχή που στα χωρία υπήρχε ζωή, και τα κεφαλοχώρια ήταν εμπορικά κέντρα, σε ένα κεφαλοχώρι του νομού Αργολίδος  υπήρχε ένας έμπορος που είχε εφαρμόσει το σημερινό σύστημα χρεώσεων  των τραπεζών  το σύστημα «άμα πιάσει» τι έκανε δηλαδή : όταν  πήγαινε κάποιος να ψωνίσει, στο τέλος που έκανε λογαριασμό έγραφε σε ένα χαρτάκι  με σαλιωμένο το μολύβι
φασόλια           5 δρχ
φακές              3 δρχ
σαπούνι          2 δρχ
λάδι               12 δρχ
αμα πιάσει    2 δρχ
-------------------------------

                   24 δρχ

Πλήρωνε ο πελάτης και έφευγε, εάν στο δρόμο έβλεπε το χαρτί και γυρνούσε πίσω και τον ρωτούσε  τι είναι το « άμα πιάσει»  του έλεγε ''αστό δεν έπιασε'' και του επέστρεφε τις 2 δρχ.

Το ίδιο σύστημα ακολουθούν και οι τράπεζες με την συνδρομή στις πιστωτικές κάρτες.
Μου στείλανε προ ημερών  από γνωστή αμερικάνική τράπεζα που πριν 2 χρόνια είχα εκδώσει μια πιστωτική κάρτα, μέσω ασφαλιστικής εταιρίας, και δεν είχα χρησιμοποιήσει ποτέ, ούτε καν ενεργοποιήσει , έναν λογαριασμό με 35,22 ¬ ετήσια συνδρομή.
 Οταν με μεγάλη προσπάθεια βρήκα  μία υπάλληλο να μιλήσω, γιατί για αρκετή ώρα δεν μπορούσα να προσπεράσω τον αυτόματο τηλεφωνητή, με το πάτα το 1 για αυτό και το πάτα το 2 για το άλλο, όταν λοιπόν βρήκα έναν άνθρωπο, μου είπαν ότι η χρέωση έγινε από λάθος και θα γίνει αντιλογισμός και η τράπεζα μου προσφέρει την κάρτα χωρίς συνδρομή για πάντα, δηλαδή το «αστό δεν έπιασε».
Και όταν ζήτησα να γίνει διακοπή της κάρτας, μιλούσαμε  30λέπτα για να την πίσω ότι δεν θέλω την προσφορά τους.

Ποντάρουν στο ότι δεν κοιτάμε τους λογαριασμούς, τόσοι που έρχονται, και ότι τα ψιλά γράμματα δεν τα κοιτάμε, και λόγο πρεσβυωπίας τώρα πια , και  τα ποσά που κερδίζουν είναι πολλά μα πάρα πολλά.

Μήπως να κοιτάμε και κανέναν λογαριασμό, για να ξέρουμε τι πληρώνουμε ?

Tags: επικαιρότητα, καθημερινά